Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά αν έχετε διαβάσει κανα δυο ποστ μου θα έχετε αντιληφθεί ότι δεν οδηγώ. Ούτε αυτοκίνητο, ούτε μηχανάκι, ούτε καν τρακτέρ. Το ποδηλατάκι μου έχω μόνο και που το αγαπώ. Περνάω λοιπόν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου πεζή. Και στα ΜΜΜ. Που έχω αναφερθεί πολλάκις. Αλλά εδώ μας ενδιαφέρει το ΠΕΖΗ.
Ωστόσο, παρότι πεζή, ποτέ δεν έχω αισθανθεί το Σύμπλεγμα του Θεού ότι η πόλη μου ανήκει, κι εσύ, βλάκα αυτοκινητιστή, τράβα κουρέψου. Θα μου πείτε, πόσοι βλάκες οδηγοί υπάρχουν και απειλούν καθημερινά τους πεζούς; Πολλοί. Πάμπολλοι. Στην Ελλάδα ζούμε. Αλλά. Αν είναι να σκοτωθώ από τροχαίο, θέλω να φταίει ο φονιάς κι όχι εγώ που πήγα και σκοτώθηκα σαν μαλάκας.
Όπερ και σημαίνει: Ναι, έχεις προτεραιότητα πεζέ, αλλά μάντεψε που - στις πεζοδιαβάσεις. Στα πεζοδρόμια. Στο φανάρι των πεζών. Πρόσεξε ότι σε όοοοολα αυτά περιλαμβάνεται το θέμα πεζό-. Δεν είναι τυχαίο. Δεν το βάλανε για ομορφιά. Είναι επειδή αναφέρονται στα δικαιώματά σου. Τήρησέ τα, κι αν κάποιο ζώον σε χτυπήσει σε ένα από αυτά, εγώ μαζί σου, μάρτυρας στο δικαστήριο να σε δικαιώσω φίλε μου. Πότε ΔΕΝ θα σε δικαιώσω:
1) Όταν περνάς με κόκκινο φανάρι. Πεζών, μη μου κάνεις το βλάκα. Επειδή προλαβαίνεις (νομίζεις). Επειδή είσαι ο Κεντέρης με αυτοκτονική κρίση. Επειδή είσαι ο Θεός και όλοι θα φρενάρουν φυσικά μπροστά σου και θα περιμένουν ευλαβικά να περάσεις. Επειδή αργεί να αλλάξει το φανάρι (εναντίον σου) και σε καθυστερεί. Επειδή εσύ δεν ασχολείσαι με φανάρια, γιατί παρόλο που μένεις 175 χρόνια στην Αθήνα έχεις παραμείνει κωλόβλαχος που μαζεύει το μπαμπάκι στη φυτεία. Για κάποιον άλλο λόγο που δεν μπορώ να σκεφτώ/καταλάβω. Παράδειγμα: Δεν μπορώ να καταλάβω την ημίκουτση γιαγιά που επιλέγει να περάσει την Αλεξάνδρας Τρίτη βράδυ, με κόκκινο φανάρι πεζών, από την διάβαση, και με 33 αυτοκίνητα να τρέχουν καταπάνω της, ενώ φοράει μαύρα και σέρνει καροτσάκι από τη λαϊκή. Αλήθεια, δεν μπορώ (να καταλάβω γιατί πήγε λαϊκή, αφού θέλει να πεθάνει).
2) Όταν δεν περνάς από το φανάρι, αλλά από λίγο παραπέρα. Βαριέσαι να περπατήσεις τα 30 μέτρα που σε χωρίζουν από το φανάρι, αλλά δεν κωλώνεις να τρέξεις σαν κουνέλι ανάμεσα στα βολιδάμαξα; Κάτσε λοιπόν και σκοτώσου σαν κουνέλι ανάμεσα στα βολιδάμαξα. Σοβαρά τώρα. Κινδυνεύεις, πέρα από το να σκοτωθείς, να σκοτώσεις και υπόλοιπο κόσμο που στην προσπάθειά του να σε αποφύγει μπορεί να προκαλέσει ατύχημα. Και δεν είναι όλοι τόσο δεινοί οδηγοί. Άσε που ανάμεσά τους υπάρχουν και αρκετοί άπειροι οδηγοί με μειωμένα ή υπερβολικά αυξημένα αντανακλαστικά. Ζώον.
3) Όταν στέκεσαι στη μέση του δρόμου. Για πολλούς λόγους: για να δεις εάν στο βάθος πλησιάζει το λεωφορείο, για να καλέσεις ταξί, για να κοζάρεις την κυκλοφορία, ή μια φασαρία παρακάτω, ή ένα ασθενοφόρο/πυροσβεστικό όχημα/περιπολικό που περνάει. Θέλω ρε πούστη να βρεθεί ο μάγκας οδηγός που θα σε περάσει τόσο ξυστά όσο να μην σε πατήσει, αλλά να σου λιώσει τα δάχτυλα των ποδιών. Το θέλω. Και όοοοχι, δε λυπάμαι που το λέω.
4) Ειδική κατηγορία: Θεωρώ τα ποδήλατα αόρατα. Αληθινό Παράδειγμα: Σταματημένα αυτοκίνητα στην Αλεξάνδρας (ξανά) λόγω φαναριού. Μεσήλικη κυρία περνάει άνετα ανάμεσά τους. Δεν τσεκάρει καν το δρόμο, σου λέει, σταματημένα είναι, τσίχλα θα πάτησαν. Πίσω από φορτηγάκι ξεπροβάλλει ποδηλάτης και πέφτει πάνω της. Τρομάζουν αμφότεροι και η κυρία αρχίζει να τον κοπανάει με την τσάντα της. Αυτός: Μα κοιτάξτε κυρία μου πού πάτε, μες στη μέση του δρόμου, αν ήμουν μηχανάκι θα σας είχα σκοτώσει. Αυτή: Μα γιατί δεν με είδες; Γιατί;
Στο εξωτερικό λέγονται jaywalkers και τιμωρούνται ποινικώς (http://en.wikipedia.org/wiki/Jaywalking). Στο Ελλάντα δεν έχουν καν όρο και αυξάνονται επικινδύνως.
Και μην ανησυχείτε, έρχεται οσονούπω το ποστ για τους οδηγούς.
Αυτά προς το παρόν
Σας φιλώ στα μούτρα
Έξαλλη όπως πάντα
Άνγκρυ Μπιτς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου