Παρασκευή 31 Ιουλίου 2015

Άντρες vs Γυναίκες και όλες οι αηδίες τους - Μέρος 2


Καλημέρα, είμαι έξαλλη. 

Έπρεπε να πω αυτόν τον generic χαιρετισμό, προτού αναφωνήσω έμπλεη απόγνωσης και θυμού ΠΩΩΩΩΣ; Δεν έχετε διαβάσει το Μέρος 1; Και πώς θα εντρυφήσετε στα βάθη του Μέρους 2; Πώς θα αγαπήσετε αυτό το ζεύγος που τόσο δρόμο έκανε, τόσον κόπο κατέβαλε και τόσα στερεότυπα αναπαρήγαγε (ή όχι) ανερυθρίαστα, μέχρι να κατορθώσει να βγει το πρώτο του ραντεβού;
Διαβάστε λοιπόν το Άντρες vs Γυναίκες και όλες οι αηδίες τους - Μέρος 1 προτού συνεχίσετε με το εν λόγω κειμενάκιον. Μιλ μερσί και συνεχίζω. 

Θυμίζω πως όπου κόκκινος τίτλος, γυναίκες και όπου μπλε, άντρες. 

Τα καμάρια μας λοιπόν βρίσκονται στον χώρο του ραντεβού. Ένα ωραίο, ήσυχο μπαράκι - και παραδόξως, αναγνωρίζονται. Ρημαδοκάθονται σε ένα τραπεζάκι / πάγκο και ρημαδοπαραγγέλνουν ποτό. Απ' εκεί και στο εξής, η βραδιά κυλάει κάπως έτσι:

Α) Αν πέσει δευτερόλεπτο σιωπής, θα ξυπνήσει το Κράκεν. 

Φυσικά και υπάρχουν φλύαροι άντρες. ΠΟΛΥ φλύαροι άντρες, και συνήθως για θέματα που δεν απασχολούν κανέναν. Τον εαυτό τους πχ. Πόσες έλξεις κάνουν στο γυμναστήριο (πενήντα. Ετησίως), πόσα καίει το καινούριο του τουτού (πολλά - εγκεφαλικά κύτταρα), σε ποιο επίπεδο βρίσκονται στο LoL (τρέχα να φύγεις όσο υπάρχει ακόμα καιρός). ΑΛΛΑ στο ζήτημα της φλυαρίας εν γένει, κανείς δεν μας ξεπερνά εμάς τις γυναίκες. Υπάρχουν βέβαια και οι μυστηριώδεις, σιωπηλές. Αλλά το ποσοστό των κωφάλαλων δεν είναι τόσο μεγάλο πληθυσμιακά. 
Έτσι λοιπόν, το κορίτσι μας με το γκλίτερ στο μάτι και το φούτερ Κίττυ, αγνοεί τη φίλη που της είπε "μη μιλάς πολύ. Η σιωπή είναι ερωτική" και επιλέγει να ασπαστεί μετά βαΐων και κλάδων την έτερη κολλητή που την συμβούλεψε "Πρέπει να γνωριστείτε στο πρώτο ραντεβού. Να μάθετε πράγματα ο ένας για τον άλλον". Το παρερμηνεύει ωστόσο, οπότε καταλήγει να μιλάει για την καρακαλτάκα (90ιζ αναφορά) συνάδελφο που της σβήνει εξεπίτηδες τα μέιλ στη δουλειά, για ένα καινούριο σουσάδικο που ανακάλυψε και είναι κα-τα-λη-κτι-κό για κείνην που δεν τρώει τα ωμά, για το ότι σκέφτεται να κόψει το κρέας, τη γλουτένη, το νερό και τον αέρα και να εισπνέει μόνο ανθρακοκονίαμα, που μια φίλη (νεκρή) της είπε ότι είναι τρο-με-ρό και κυρίως για το ότι εκείνη όοοχι, δεν βγαίνει συχνά ραντεβού αλλά να, αυτός κάτι της έκανε (της ζήτησε να βγούνε) και άλλαξε όλη η κοσμοθεωρία της. Το τελευταίο θα τον κολάκευε λογικά, αν δεν είχε ήδη καταπιεί τον μπάρμαν ο καψερός από τη βαρεμάρα. 
Τι παραγγέλνει η γυναίκα. Αυτό είναι μπελάς. Εντάξει, όλοι ξέρουμε ότι στο φαγητό είναι ένας γολγοθάς να παραγγείλεις σε πρώτο ραντεβού (κάτι που να μη πάει ο κούκος αηδόνι, να μην σε πρήξει, να μη σε κάνει να μυρίζεις, να κλάνεις, να ρεύεσαι, να ιδρώνεις, να μη κολλάει στα δόντια, να μη σε κάνει αν φανείς μίζερη και μπλιαχ αλλά ούτε και ο Λούκουλλος στα κέφια του). Αλλά ακόμα και το ποτό είναι μπελάς. Από τη νευρικότητα πιθανώς θα ρουφάς το καλαμάκι με ταχύτητα ηλεκτρικής σκούπας στο 5, οπότε ένα κοκτέιλ τύπου με βότκα/τεκίλα/ουίσκυ είναι μεγάλο νοτ-νοτ. Παρόλο που το κάνουμε και μετά τραγουδάμε αγκαλιά με τον μπάρμαν που κατάπιε ο συνοδός μας το Εγώ θα κόψω το κρασί (αλλά ουχί τη βότκα). Μπύρες; πλάκα κάνεις; Κρασί ; μεχ, οκ, τίμια εναλλακτική. Μα ό,τι Ο.ΤΙ κι αν πιει, θα κατουριέται. Είναι μύθος ότι πουδράρουμε τη μύτη μας. Καμιά δεν πουδράρει τη μύτη της (άντε να τσεκάρει τη μάσκαρα και το λιπ γκλος). Βασικά, κατουράμε. Στην οποία τουαλέτα που θα πάει το κορίτσι μας, θα συναντήσει είκοσι τέσσερις γυναίκες στην ουρά, και όταν τελικά μπει θα συναντήσει το ΧΑΟΣ: παντού όλες οι πιθανές εκκρίσεις του ανθρωπίνου (και μη) σώματος, χαρτιά, σερβιέτες, ταμπόν ένα γύρο από το καθαρό καλαθάκι (όλες σιχαίνονται να πατήσουν το πεταλάκι του) και πατημασιές στη λεκάνη, στην πόρτα και στο ταβάνι. Με ζογκλερικό κατορθώνει να κάνει πιπί και αν μη βρεθεί στα τρίσβαθα του αποχετευτικού συστήματος. Βγαίνοντας, βρίσκει το αγόρι μας να παίζει με το κινητό. Το οποίο κρύβει αμέσως με ένα ένοχο χαμόγελο όταν γυρίζει αυτή. Η Μήτση, συμπεραίνει φαρμακερά και νοερά εκείνη. 

Β) Έχω βάλει βενζίνα στο αμάξι;

Ο βασικός λόγος που ο μη φλύαρος άντρας δεν μιλάει, δεν είναι ότι είναι μυστηριώδης. Είναι ότι σκέφτεται. Αλήθεια. Ένα σκασμό πρακτικά πράματα που το κορίτσι δεν θα καταλάβει ποτέ. Πρέπει να πληρώσει και τα δύο ποτά; κι αν πάρει κι άλλο αυτή η αλκοόλα, έτσι που τα ρουφάει; με ποιο νομίζει ότι βγήκε, με τον Ροκφέλερ; Γιατί φοράει τόσο μακιγιάζ; μήπως είναι άντρας; θα βγάλει ποτέ τον σκασμό; γιατί πάει συνέχεια τουαλέτα; μήπως παίρνει τηλέφωνα τις φίλες της και με κουτσομπολεύουνε; μήπως είμαι φλώρος; μήπως είμαι πολύ αντρουά; μήπως την ξενερώνω; μήπως την τρομάζω; μήπως να μιλήσω; μήπως προλαβαίνω; μήπως να μιλήσω τώρα που είναι τουαλέτα και είναι ευκαιρία; μήπως τρελάθηκα; μήπως δεν έχω βάλει αρκετή βενζίνα στο αμάξι να την πάω μέχρι σπίτι της, μένει και στου διαόλου το κέρατο; μήπως να την πάω στο δικό μου σπίτι; αλλά μήπως ενοχλήσουμε τη μάνα μου; μήπως έχουν λήξει εκείνα τα προφυλακτικά που είχα αγοράσει στο Λύκειο, στην πενταήμερη; Και δεν μιλάει. Αντιθέτως, όταν εκείνη πηγαίνει τουαλέτα, εκείνος παίζει Candy Crush, που τον χαλαρώνει και που κοντεύει να το τερματίσει αν δεν ήταν εκείνη η γαμημένη πράσινη καραμελίτσα. Μια φορά τον τσακώνει, γυρνώντας αθόρυβα με τις μαλακισμένες μπότες της του Γιέτι. Το κρύβει. Ε όχι και να με πιάσει να παίζω γλυκουλοπαίχνιδα! Είμαι άντρας εγώ. Μήπως να είμαι λιγότερο;

Και πάει κουτσά στραβά το ραντεβού. Ρομαντισμός; τι είναι τούτο; αν φανεί καθόλου στον ορίζοντα, κάποιος εκ των δύο -κυρίως εκείνη - τον διαλύει στα εξ ων συνετέθη με την ατάκα "Εγώ να ξες δεν είμαι καθόλου ρομαντική, είμαι αντράκι σε αυτά" και ταυτόχρονα ανοίγει δύο tabs στο κινητό της, ένα που ανανεώνει το relationship status της στο φέισμπουκ με "Είναι περίπλοκο", και μια άλλη που ψάχνει διαθέσιμες ημερομηνίες σε εκκλησίες της γειτονιάς της. Εκείνος πάλι, είναι εγκλωβισμένος μεταξύ του "τι σκατά να κάνω, διανύω μια lose-lose situation" και "τώρα τα παιδιά θα βαράνε κανα LoLάκι σπίτι" και δακρύζει. 
Και μπαίνουν στο αμάξι. Και παίζει ο Σπορ FM. Και αναλύουν ποδοσφαιρικές φάσεις και αμφισβητούμενα γκολ. Και ο αισθησιασμός φουντώνει στον αμάξη μέσα. Και μετά από μερικές λάθος στροφές (γιατί αυτουνού το GPS έχει χαλάσει από τότε που πέταξε ένα φραπέ πάνω του σ' ένα απότομο φρενάρισμα και αυτή δεν ξέρει πώς πάνε σπίτι της, ξέρει μόνο ένα δρόμο που τον κάνει από το νηπιαγωγείο) φτάνουν έξω από το σπίτι της. 
Καληνύχτα, λέει αυτός και φοβάται μήπως περάσει για καληνυχτάκιας. Καληνύχτα, λέει κι αυτή, και φοβάται μήπως ο τύπος είναι καληνυχτάκιας. Και δεν βγαίνει κανείς από τ' αμάξι. Κι αυτός εντάξει, λογικό, είναι ο οδηγός. Εκείνη δεν τολμάει να του πει πως έχει φρακάρει η ζώνη της. Παλεύει νωχελικά να την ξεμπλέξει, της έχει πιάσει το λουρί της τσάντας. Οι νωχελικές κινήσεις της δεν περνούν απαρατήρητες από κείνον, που καταλαβαίνει πως του μιλάει με τη γλώσσα του σώματος και του θερινού ζευγαρώματος που όλη η φύσις πάλλεται, αγάλλεται κι ένα λαθάκι, ε μωρέ, το κάνει. Εκείνη κατάλαβε πως κατάλαβε αυτός, α, δεν είναι καληνυχτάκιας, σκέφτεται, πέφτουλας είναι (μέση κατάσταση δεν υπάρχει), ε, μωρέ και φιλιούνται. Τι να κάνουν, είναι το αναπόφευκτο φινάλε. 
Και το φιλί είναι λίγο αλλόκοτο, θες που αυτός τρώει το γκλίτερ και το τρίκιλο πάστωμα του λιπ γκλος, θες που αυτή γδέρνεται πάνω στο στρετσόχαρτο που αποτελεί το κάτω μέρος του προσώπου του, θες που είναι και το πρώτο και όπως και να το κάνεις, σαν τις ταινίες που ενώνονται σαν μαγνητάκια δεν είναι. 
Πάντως είναι ευχαριστημένοι. Το ραντεβού πήγε καλά. 
Εκείνη ανεβαίνει πάνω κυρία μέχρι το οπτικό του πεδίο, μετά τρέχει και κουτρουβαλιάζεται μέχρι την εξώπορτα του σπιτιού της. Πριν ακόμα μπει, έχει αλλάξει το "Είναι περίπλοκο",  "Σε σχέση <3 " στο φέισμπουκ (με το όνομα εκείνου, να το δει και η Μήτση που της κουνιέται, όχι τίποτ' άλλο) και έχει πάρει στο Oovoo τις δύο κολλητές και τσιρίζουν τόσο πολύ που στην αρχή ο μπαμπάς, πριν μπει η κόρη του μέσα, βγαίνει με την καραμπίνα να σκοτώσει τις ύαινες στο κατώφλι.
Εκείνος χαμογελάει στον εαυτό του με νόημα, ο εαυτός του ανταποδίδει το χαμόγελο με νόημα, ανεβάζει την ένταση στον Σπορ FM, χάνεται στο δρόμο, ξαναβάζει βενζίνα και γυρίζει σπίτι που ανοίγει τον υπολογιστή να παίξει LoL. Ο φίλος του ο Μάκης, πριν ανοίξει παιχνίδι, τον ρωτάει πώς πήγε με τη γκόμενα. Φασωθήκαμε, απαντά το αγόρι μας. Καλή φάση, κάνει διαδικτυακό χάι φάιβ ο Μάκης και μετά παίζουν LoL μέχρι τα ξημερώματα. 

Το ζευγάρι μας είναι σε σχέση! κανείς δεν ξέρει πώς να φερθεί ακόμα, κανείς δεν ξέρει και πολλά (αληθινά) για τον άλλο, αλλά έτσι είναι η ζωή, γιομάτη εχπλήξεις. Το βασικό είναι ότι είναι "Σε σχέση <3 ". Έτσι, μπορούμε να μιλήσουμε επιτέλους για το τι συμβαίνει σε μια "Σχέση <3". Δηλαδή, τι συμβαίνει από το δεύτερο ραντεβού και μετά...

(η συνέχεια στο επόμενο)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου